Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/45153 K.2011/9951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Adalet Bakanlığı Ceza Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü Genelgeleri uyarınca ceza evlerinde televizyon ve su ısıtması ile ilgili kullanılan elektriğin odada kalan tutuklu ve hükümlüler tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığına dair genelgelerin hangi genelgeler olduğu araştırılmadan ve genelge ile suç yaratılmasının mümkün olup olmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Cezaevi görevlileri tarafından düzenlenen suç tutanağı niteliğindeki 05.08.2005 tarihli tutanağının aslı yada onaylanmış sureti getirtilmeden hükme esas alınması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 209. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanığın onaylı adli sicil kaydı getirtilmeden fotokopisi ile yetinilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

4- Sanığa hükmedilen sonuç cezada taksit yapılırken uygulanan kanun ve madde numarasının kararda gösterilmemesi,