Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/4575 K.2010/6118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı hakaret suçunun genel kastla işlenen suçlardan olması nedeniyle suçun oluşması için özel kast aranmadığı gibi failin kastının veya amacının niteliğinin de öneminin bulunmadığı,kastın varlığı için söylenen sözün kişinin onur,şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğunun bilinmesinin yeterli olduğu ve gıyapta hakaret suçunun gerçekleşmesi için de fiilin en az üç kişiyle ihtilat edilerek gerçekleştirilmesinin gerektiği gözetilerek,C.Savcılığında 24.10.2005 tarihinde “S. otelde yemek yerken ismini bilmediğim bir şahıs bana Zuhal'in akrabası olduğunu söyleyerek tayininin neden çıktığını sorduğunda,bende evli adamla dost

hayatı yaşıyor,adamı karısından boşatacak dediğimi hatırlıyorum” şeklinde ifade veren sanığın kovuşturma aşamasında “hakaret içeren söz söylemediğini” savunması,tanık Şemsettin'in “S.otelinde,otel sahibi,sanık ve TRT şube müdürüyle yemek yerken,

yemek sırasında,sanığın,katılan Zuhal'in çok yanlış yaptığını,kendi şoförüyle düşüp kalktığını ve evli olan şoförünün yuvasının yıkılmaması için katılanı Adana'ya sürdüğünü” beyan etmesine karşılık aynı yemekte bulunduğu anlaşılan tanık T.A.“sanığın birlikte bulundukları süre içerisinde katılan hakkında hiçbir kötü söz söylemediğini” ifade etmesi ve tanıklar Tuncel ile Şemsettin'in beyanları arasında çelişki bulunduğu nazara alınarak çelişkinin taraflar yüzleştirilmek suretiyle giderilmesi,S. otelinin sahibi Abdülhamit (H.) İzol dinlenerek olay hakkındaki bilgi ve görgüsünün tespit edilmesi ve sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasına

neden itibar edilmediği de kararda tartışılarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken kullanılan sözlerin “bir olgu olduğu ve hakaret kastının bulunmadığı”şeklindeki gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,