Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/4621 K.2010/5736

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesinin uygulanması halinde, değerin azlığı nedeniyle bir indirim yapılamayacağı, kaçak elektrik bedelinin dava tarihinden önce ödenmemiş olması ve paraya çevirme miktarı dikkate alındığında 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu sayacın, suç tarihinden önce mühürlenip mühürlenmediği araştırılarak sonucuna göre, eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 491/ilk maddesi kapsamında kalıp kalmayacağı da tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda sayacın mühürlü olduğunun kabulüyle 765 Sayılı TCK.nun 492/2. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

2-21.04.2005 tarih ve 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanun'un 2.maddesine eklenen ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren fıkra uyarınca bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL ) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı hususu düzenlenmiş olup,TCK.'nun 2/2.maddesi nazara alındığında, bu düzenlemenin sanık lehine olması nedeniyle hüküm kurulurken 1 YTL'nin küsurunun hesaba katılamayacağı nazara alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezası 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken bir günü suç tarihi itibariyle 11,00 ile 17,00 YTL arası bir meblağdan paraya çevrilmesi gerekirken 14.850.000 (14,85) YTL’den çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; silahla kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,