Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/47262 K.2011/25432

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın işyerinin üst katında oturan katılanın balkonuna astığı çamaşırlardan akan suyun işyeri girişine dökülmesinden rahatsız olan sanığın çalışanı aracılığıyla bu durumu bildirerek katılanın çamaşırlarını toplamasını istemesine rağmen katılanın bunu kabul etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda,olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak haksız bir fiile tepki olarak işlenip işlenmediği değerlendirilerek 5237 sayılı TCK.nun 129.maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih, 2008/2-149 esas, 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 5237 Sayılı TCK.’nun 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi ve 51.maddesindeki cezanın ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a,

b ve c bentlerinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan şartlardan hangisi veya hangilerinin gerçekleşmediği denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken “sanığa verilen cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesi sanığın bir daha benzer suçu işlemeyeceği kanaatinin oluşmaması nedeniyle” şeklinde, yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,