KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/47727 E., 2011/25395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Elektrik hırsızlığı
- Hüküm
- MAHKUMİYET
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın olay tarihinde evinde oturmayıp mevsimlik işçi olarak gelen rençberleri tanıdığı ve güvendiği için evini kullanmalarına izin verdiği, ancak bu kişilerin açık kimlik ve adreslerini bilmediği, kolon hattından çekilen hattın bu rençberler tarafından çekilmiş olabileceği şeklindeki savunması, mahkemece tartışılarak hayatın olağan akışına uygun olmadığı, savunmaya yönelik olduğu değerlendirmesinde, aboneliğin sanığın babasına ait olması,
suç tespit tutanağı ve dosya içeriğine göre bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın tüketim bedelini ödedim savunması araştırılarak Tedaş’ın 05.04.2007 tarih 1913 sayılı yazısıyla ödemediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki sanığın olay tarihinde nerede oturduğuna ilişkin zabıta araştırması yapılması ve sanığın tüketim bedelinin ödedim savunmasının araştırılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncelerine katılınmamıştır.
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçeyi mahkemeye verdiğinin anlaşılması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/47727, K. 2011/25395, 13 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama