Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/48526 K.2011/25461

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 86/2. Ve 125/1. Maddeleri gereğince hüküm kurulurken, seçenekli yaptırımlardan adli para cezası yerine özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezası tercih edilirken aynı yasanın 58/3.maddesi dışında “suçun işleniş şekli ve özellikleri, failin amaç ve saiki” gerekçelerede yer verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın katılana karşı hakaret suçunu işlediği yönündeki katılanın soyut iddiasından başka sanığın bu suçtan cezalandırılmasını gerektirir yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2006 tarihli ilamıyla 5237 Sayılı TCK’nun 203.maddesi gereğince mühür bozmak suçundan hükmolunan 200 lira adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi gereğince kesin nitelikte bulunması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden; 5237 sayılı TCK.’nun 58/7. maddesi gereğince verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

3-Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK.’nun 51.maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; “ sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uygulanırken maddede yazılı bulunan (a), (b), (d), (e) bendlerindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği halde (c) bendindeki hak yoksunluğuna karar verilmemesi,