Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/50187 K.2011/12222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık hakkında 09.08.2003 tarihli tutanakla ilgili verilen kararın incelenmesinde; Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla,hükmün BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Sanık hakkında 21.03.2005 tarihli tutanakla ilgili verilen kararın incelenmesinde;

Bilirkişinin “tutanak öncesi bir yıllık tüketimin 2150 kw,tutanak sonrası bir yıllık tüketimin 2728 kw olduğuna her iki dönem tüketimleri arasında % 27 oranında fark bulunduğuna” dair raporuna dayanılarak bu farkın hayatın olağan akışı içinde olağan olarak kabul edildiğine dair gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de;Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü'nün 24.02.2005 tarihli raporunda “kurşun mühürleri kurumda üretilen ölçü ayar damgasıyla yapılmadığı bildirilen” sayacın seri numarasının “528396” olduğu ve kaçak kullanım bulunup bulunmadığının tutanağa konu sayaca ait tutanak öncesi ve sonrası en az birer yıllık tüketimler

karşılaştırılarak her iki dönem tüketimleri arasında bariz fark bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin evdeki elektrikle çalışan tüm aletlerden oluşan kurulu güçle uyumlu olup olmadığının tespiti ile mümkün olduğunun anlaşılması karşısında,katılan kurumdan tutanağa konu olan 528396 seri numaralı sayacın hangi tarihte söküldüğü sorularak bilirkişiden anılan sayacın söküldüğü tarihten geriye doğru bir yıllık tüketim ile 528396 seri numaralı sayaçtan sonra takıldığı anlaşılan 9489988 seri numaralı sayaca ait tutanak sonrasını kapsayan bir yıllık tüketimler esas alınmak suretiyle tutanak öncesi ve sonrasına ait tüketimler arasında bariz fark

bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,