Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/51709 K.2010/28005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanıklar ...,...,... ve ... ... hakkında verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 14.12.2004 tarih,67-165 sayılı karar ile verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, sanıklar ...,... ve ... ... hakkında kasten yaralama suçundan 14.12.2004 tarih,67-165 sayılı karar ile verilen mahkumiyet hükümlerinin ise sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2006 tarih,11105-10019 sayılı kararı ile temyiz istemlerinin reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği aynı ilam ile sanık ... hakkında verilen bozma ilamı uyarınca sadece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği ve sanıklar ...,...,... ve ... hakkında hüküm kurulması

gerekmediği halde,sanıklar hakkında 06.03.2007 tarihinde yeniden kurulan hükmün hukuken geçerliliği olmadığı anlaşılmakla o yer C.Savcısı ile sanıklar ... ve ... konusu bulunmayan temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... ... hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Aynen infazına karar verilen tecilli ilamlar itibariyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığa kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşmaksızın ceza verildiğinin kabul edilmesi karşısında temel para cezasının 343 TL’den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığa hükmolunan cezanın adli para cezası olması karşısında hapis cezasından ibaret ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2000 tarih,64-33 sayılı erteli ilamının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-5275 sayılı Kanunun 122.maddesi ile 647 sayılı CİK’nun yürürlükten kaldırılması karşısında hüküm tarihi itibariyle ödenmeyen para cezasına 6183 sayılı Kanunun 51.maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Yargılama giderlerinin eşit yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,