Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/52362 K.2011/13779

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Oluş ve dosya kapsamına göre; katılanın haksız tahrik niteliğindeki imalı bakışının etkisi üzerine sanığın hakaret suçunu işlediği kabul edilerek 5237 Sayılı TCK'nun 29.maddesindeki genel tahrik hükümleri uygulanmış ise de; aynı yasanın 129/1.maddesi gereğince ; “ hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi ceza verilmesinden de vazgeçilebileceği” düzenlemesi karşısında hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.’nun 129/1.maddesinin sanık lehine olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma sonucu belirlenerek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı,

olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “ şartları oluşmadığından ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,