Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/55093 K.2011/33376

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1)-Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre, elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle bu suçtan kurulan hükmün istem gibi (ONANMASINA),

2)-Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince:

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A)-Katılan kurumun 22.03.2006 tarihli yazısında; sorumluluk alanlarında bulunan abonelerin sayaçlarının ilk abonelik işlemleri sırasında kontrol edilerek mühürlenmekte olduğunu, suça konu 13628 no’lu abonenin sayacına ilişkin 14.07.2005 tarihinden önce düzenlenmiş mühürleme tutanağının kayıtlarında bulunamadığının belirtilmesi karşısında; suça konu sayacın suç tarihinden önce katılan kurum görevlileri tarafından kurum mührü ile mühürlendiği sabit olmadığından sanığın mühür bozma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

... MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

B)-Kabule göre de:

5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinin 2. fıkrasında, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin belirtildiği ve seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmedilmesi halinde bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda TCK.nun 50/1. maddesinde öngörülen adli para cezası haricindeki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, 5237 Sayılı TCK.nun 50/2. maddesi dikkate alındığında sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,