Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/56668 K.2011/34884

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği yönündeki mahkemenin kabulüne ve olayın mahiyetine göre 5237 Sayılı TCK’nun 129/3.maddesi gereğince her iki yakınan sanık hakkında da ceza verilmesinden vazgeçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca müşteki-sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(c). maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.’nun 129/3.maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 129/3. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(c).maddeleri uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmek suretiyle,