Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/57842 K.2011/38205

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hakaret suçundan sonuç olarak adli para cezası verilmiş ise de, 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi durumunda aynı kanunun 50/2.maddesi uyarınca bu cezanın artık para cezasına çevrilemeyeceği ve sanık aleyhine temyiz olduğundan, çevrilen para cezasının miktarının da hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı, bu nedenle sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi kabil olduğu belirlenerek ve O Yer C.Savcısının bu karar yÖnelik 29.11.2007 günlü temyiz isteğinin red edildiğine dair 30.11.2007 gün 656-649 sayılı temyizin reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı Kanunun 50/2.maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık, yakınan ve tanık anlatımından, sanığın yakınına hakaret ettiği yerin herkesin rahatça hakareti duyabileceği yol üzerinde meydana geldiği ve bu suretle suçun aleniyet unsurunun gerçekleştiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında ek savunma hakkı verilerek 5237 sayılı TCK.nun 125/4.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, bu husus kararda hiç tartışılmadan aynı Kanunun 125/1.maddesiyle hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

3-5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı olarak hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

4-Kısa ve gerekçeli kararda, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesine aykırı davranılması,