Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/6217 K.2010/6950

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tensiple karar verilip,duruşma açılmadığı için çağrı kağıdı ile çağrılmayan, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurumun CMK'nun 260/1.maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-CMK’nda mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMK’nun 193/son maddesinin beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden aynı kanunun 147.ve 191.maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılıp,deliller toplanmadan sanığın suç kastının bulunmadığından bahisle dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu duruşma açılmadan tensiben yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-CMK’nun 238.maddesi hükmüne göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve tahkikatın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan müşteki kuruma usulen haber verilmeyerek davaya katılma hakkının kısıtlanması,