Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/9032 K.2010/10671

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik O Yer C. Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK. nun 86/2 ve 29/1. maddeleri gereğince hükmedilen 135 gün adli para cezasının, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken, 112 gün yerine 122 gün olarak belirlenmesi, adli para cezasının hesaplanması sırasında düzeltilerek, sonuç cezanın doru olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçu nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin, yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254.madde ve fıkralarında öngörülen yönteme uygun biçimde yerine getirilmesi gerekirken, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemleri yapılmadan, işlemin yapıldığı tarihte uzlaştırma görev ve yetkisi bulunmayan kolluk görevlilerince yapılan uzlaştırma girişimine dayanarak kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK’nun 5560 Sayılı Yasa ile değişik 253. ve 254.maddeleri uyarınca şüpheli ile mağdurun uzlaştırılması girişiminde bulunulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,