Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/9043 K.2010/9000

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2005 tarih, 2006/260 Esas, 2007/60 Sayılı kararın hüküm fıkrasında, 5271 Sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6.maddelerinde öngörüldüğü biçimde, başvurulacak kanun yolu, mercii ve şeklinin gösterilmemesi nedeniyle, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilip, 17/04/2007 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Olayın tarafsız görgü tanıkları; Ömer ve Bayram'ın beyanları ve mağdur hakkında düzenlenen doktor raporu içeriğindeki bulgulara göre, sanığın mağduru çekiçle yaraladığı konusunda müştekinin iddiasından başka delil bulunmadığının anlaşılması ve mağdurun 01/03/2007 tarihli beyanında şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanıktan vazgeçmeyi kabu edip etmediği sorularak sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerekmesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlarının, silinme koşulları yönünden ve 4616 Sayılı Yasa kapsamında araştırılıp, sonucuna göre,hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,