Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/10976 K.2012/2510

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan S.. B..' in karar başlığında katılan olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

I-)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-)Sanığın 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden, 05/10/2007 tarihli duruşmanın açık yapılması gerekirken, kapalı yapılması suretiyle CMUK. nun 182. maddesine muhalefet edilmesi,

2-)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede belirtilmeyen 765 sayılı TCK. nun 482/3. maddesi ile ceza tayin tayin edilmek suretiyle 5271 sayılı CMK. nun 226. maddesine aykırı davranılması,

3-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde,

mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade etmesi ve koşulların gerçekleşmesi halinde kamu davasının düşürülmesi olanağı sağlaması nedeniyle doğurduğu sonuçlar itibariyle erteleme kurumuna göre daha sanık lehine olduğu gözetilmeden "hükmolunan sonuç ceza dosya kapsamı ve cezanın ertelenmiş olması şeklindeki" yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-)Lehe yasa değerlendirmesi yapılırken; sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümlerinin, olaya ayrı ayrı uygulanması suretiyle bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve lehe kanunun buna göre belirlenmesi gerekirken, açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan, özellikle 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesinde, hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre ceza vermekten de vazgeçilebileceğine ilişkin düzenlemenin daha lehe olduğu dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,