Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/11490 K.2012/6316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan-sanık ... müdafiinin temyiz isteminin “sanık müdafii” sıfatıyla ve sadece sanık ... hakkında hakaret ve gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesi kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ sanık hakkında TCK'nun 125/1.madesi gereğince adli para cezası tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümde ''TCK.nun 125/1.maddesi gereğince sanığa 120 gün adli para cezası tayinine'' ilişkin bölüm ile “TCK'nun 129.maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine ” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve yerine “ 5237 Sayılı TCK'nun 129/3.maddesi ve 5271 Sayılı CMK'nun 223/4.maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ” ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerekmektedir.

Somut olayda, katılanın gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan doğan maddi bir zararı olmadığı gibi, herhangi bir maddi tazminat istemi de bulunmamaktadır.

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CYY’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendi uyarınca “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih, 2008/2-149 esas, 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun,

objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 5237 Sayılı TCK'nun 51.maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden,

5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 7.fıkrasına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde “ sanığın cezası ertelendiğinden ve karşı tarafın zararını gidermeye yönelik herhangi bir çabası bulunmadığı ve katılanların şikayetinin de devam ettiği ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,