Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/143 K.2010/19951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan özellikle 5237 Sayılı TCK.nun 129/3. maddesine göre hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre ceza vermekten de vazgeçilebileceğine dair hükmün 765 sayılı TCK.nun 485/2. maddesinden daha lehe olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK.’nun 456/4.maddesi gereğince hükmedilen hapis cezası 647 sayıl Yasanın 4.maddesi yerine, 5237 Sayılı TCK.’nun 52/2.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine karar verilirken 647 Sayılı Yasanın 5.maddesi yerine 5237 Sayılı TCK.’nun 52/4.maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,