KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/14607 E., 2011/15485 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Taşova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 09.06.2010
- Numarası
- Esas no:2009/240 Karar no:2010/113
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Mahkemenin de kabulünde bulunduğu üzere, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda sadakatsiz davranışlarda bulunan davalı kadın tam kusurludur. Davacı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/2.madde koşulları gerçekleşmiştir. Davalı kadının gelirinin bulunmaması, davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmez. O halde, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.md.4, B.K.md.42.43.44.49) dikkate alınarak davacı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3-Adli yardımdan yararlanan tarafın yapılacak mahkeme masraflarına ilişkin muafiyet geçici bir muafiyettir (HUMK.md.466/1). Adli yardımdan yararlanan taraf davayı kaybederse gerek diğer tarafın ödemiş olduğu, gerekse kendisinden adli yardım nedeniyle alınmamış olan harç ve masrafları ödemeye mahkum edilir. Dava kabul edildiğine göre, yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine ve kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi ve avukatlık ücreti konusunda bir hüküm kurulmamış bulunması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/14607, K. 2011/15485, 11 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama