KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/14742 E., 2010/15847 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2010
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52, 53/6. maddeleri uyarınca 600 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına dair Denizli 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/04/2007 tarihli ve 2007/51 esas, 2007/198 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.04.2010 gün ve 2010/3991-22549 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 gün ve 2010/90432 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesinde yer alan sürücü belgesinin geri alınmasına yönelik hak yoksunluğu yaptırımının taksirli suçlardan mahkûmiyet hâlinde uygulanabileceği, bu hususun Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/06/2008 tarihli, 2008/14073 esas, 2008/10476 sayılı ilâmında da belirtildiği cihetle, sanığın kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet sebebiyle 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.04.2007 gün ve 2007/51-198 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/14742, K. 2010/15847, 12 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama