Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/15821 K.2012/7512

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık B.. B..' ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık B.. B.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıklara iddianame okunmadan sorguları yapılarak CMK’ nın 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar Ö.. B.. ve G.. B.. hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, birlikte hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 232. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanıkların, tartışma sırasında ilk önce katılanın sanık B. B.' a vurmak suretiyle olayı başlattığını savunmaları karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen ve olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan S.. P.. tanık olarak dinlenip sonucuna göre sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanıklar Ö.. B.. ile G.. B..' ın sabıkalarının da bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...müştekinin zararını tazmin etmediklerinden...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanıklar Ö.. B.. ve G..

B.. hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,