Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/15861 K.2012/8452

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aynı yer ve zamanda her iki şikayetçiye tek fiille hakaret ettiğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda müştekilerin atılı suçtan dolayı dosyaya yansıyan bir zararının belirlenemediği halde, “sanığın müştekilerin maddi manevi zararlarını ödemeyeceğini belirttiği” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,