KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/16299 E., 2012/6397 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2012
- Tebliğname No
- 2 - 2008/202165
- Mahkemesi
- Bayındır Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/05/2008
- Numarası
- 2007/453 (E) ve 2008/158 (K
- Suç
- Hakaret, Kasten yaralamaya teşebbüs
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’ nun 231.
Maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel (sübjektif) koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’ nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,
aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,
manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’ nun 231.
Maddesinin 6. Fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “ takdiren ” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/16299, K. 2012/6397, 15 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama