Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/16448 K.2012/1508

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5271 Sayılı CMK.da mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ve yargılamanın doğrudan doğruya olmasına ilişkin temel kurallar ile sözlülük ve duruşmada hazır bulunma ilkelerinin istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 Sayılı CMK.nın 193/2.maddesinin beraat kararı yönünden ancak dosya kapsamından ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği gözetilmeden, anılan maddeye yanlış anlam verilerek sanığın yöntemine uygun sorgusu yapılmadan kanıt değerlendirilmesi de yapılarak ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK. nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkânı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, suça konu yerde boru takılarak kaçak su kullanılırken tutanağın tutulduğu kabul edilen olayda, kaçak olarak tüketilen su miktarının tam olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı gibi, kaçak tüketime bizzat katılan kurum görevlileri tarafından son verilmiş bulunması karşısında, suçun işleniş şekline göre, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkânı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,