Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/17251 K.2012/4024

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nun 141. ve devamı maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda “zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı bulunduğu yerden alması” gerektiğinden, suçun oluşması için failin kendisine ya da başkasına yarar sağlamak için hareket etmesi yeterlidir. Hırsızlık suçu, genel kastla işlenebilen bir suçtur. Burada aranacak genel kast, elinde bulunduranın (zilyedinin) rızası bulunmadığı halde kendisine ya da başkasına yarar sağlamak amacıyla taşınır bir malın bulunduğu yerden alınmasıdır.

Somut olayda, katılan kurumun yazılarında da belirtildiği üzere, borcu nedeniyle elektrik sayacı sökülen sanık hakkında 14/12/2005 tarihinde sayaçsız, kablo uçlarını doğrudan bağlayarak kaçak elektrik kullandığına dair tutanak tutulduğu, sanığın.

“Bedaş görevlilerinin gelerek sayacının yavaş döndüğü düşüncesiyle incelenmek üzere söktüklerinde kablo uçlarını kendilerinin doğrudan bağlayarak, 10 gün içinde geleceklerini söylediklerini, kendisinin bağlamadığını” savunması karşısında, sayacı söken görevliler Bedaş’tan sorulup dinlenildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 147.maddesindeki ağır ve acil ihtiyacı karşılama zorunluluğunun bulunmadığı gözetilmeden, “sanığın zaruri bir ihtiyacını acilen gidermeye yönelik davranış tarzı içine girdiği, eylemin hırsızlık suçunu oluşturmadığı,

eyleminin sebepsiz iktisap oluşturduğu ve sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği” biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,