Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/17390 K.2012/8791

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın işlettiği kahvehanede kumar oynandığına dair olay tutanağı bulunmadığı gibi olayın tek görgü tanığı olan M.. Ş..'in, Cumhuriyet Savcılığının adam öldürme olayı ile ilgili yaptığı bir soruşturma sırasında, maktül M. Ş. olaydan iki ay önce farklı tarihlerde sanığa ait kahvehanede kumar oynarken gördüğünü ve kendisinin de zaman zaman orada kumar oynadığını beyan etmekle beraber, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği ve tanığın beyanının kişisel oluğunu savunması ve tanık Murat'ın da kendisininin ve maktul Metin'in hangi tarihlerde ve kimlerle kumar oynadıkları konusunda net bir bilgiye sahip olmaması karşısında mevcut delil durumu itibariyle sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak temel ceza tayin edilirken gerekçe gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesine aykırı davranılması,

b- Kısa aralıklarla aynı suçu birden fazla işleyen sanık hakkında 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden iki ayrı suç olarak kabul edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda temel ceza belirlenirken ve adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

d- Adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin silinme koşulu oluşan ve duruşmadaki hali olumlu değerlendirilip hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uygulanan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki diğer koşulların tartışılması gerekirken, “sanığın geçmişte suç işlemiş olması ve adli sicil kaydının bulunması” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,