Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/17498 K.2012/8696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ...,... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve mükerrirliğe esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 29.04.2004 tarih ve 2002/343 esas 2004/277 karar sayılı ilamında 765 sayılı TCK.nun 55/3.maddesinin uygulanarak ceza tayin edildiğinin anlaşılması karşısında adli sicil kaydındaki suç tarihinden sonra kesinleşen diğer mahkumiyetleri itibariyle de 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmediği gibi hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık ... hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında bu konuda karar verilmeyerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklar ... ve ...'ya yüklenen kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararlarının da bulunmadığı ve sabıka kayıtlarına konu ilamların suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı

değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “kasıtlı suçtan mahkum oldukları dikkate alınarak ” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,