KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/17841 E., 2012/7439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, basit yaralama
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Sanık hakkında, basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde ise; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,
manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı basit yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ''sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay
denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılanın zararının karşılanmaması ve katılanın şikayetçi olması” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/17841, K. 2012/7439, 26 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama