Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/18466 K.2012/9110

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın katılana hakaret etmediğini savunması karşısında, sadece katılanın beyanı gerekçe gösterilerek hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın katılanın kendisine yönelik “hırsızlık yapıyorlar, haksız kazanç elde ediyorlar” dediğini savunması karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın adli sicil kaydındaki Üsküdar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.03.1997 günlü, 722-119 sayılı mahkumiyet kararının silinme koşullarının oluştuğu, Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2002 günlü, 2002/40-784 esas, karar sayılı mahkumiyet kararının ise onaylı örneği getirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edip etmediği ve hukuki sonuçları değerlendirilmeksizin, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan koşullar irdelenip değerlendirilmeden “şartları oluşmadığından ....” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,