Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/18931 K.2011/35490

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9.maddelerine göre yapılan değerlendirmede, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 saylı TCK'nun lehe olan hükümleri belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nun 125/1-4.maddesinde karşılık bulan hakaret suçuna ilişkin yeni düzenlemede seçimlik olarak öngörülen hapis cezasının alt ve üst sınırı dikkate alındığı halde, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlarda adli para cezasının alt sınırının gösterilmediği durumlarda, 5237 sayılı TCK.nun 52/1.maddesi uyarınca alt sınırın 5 tam gün olarak kabul edileceğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas-2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,