Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/1942 K.2011/36617

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Sanık A.. A..’a 16.07.2007 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca yapılan temyiz isteminin reddine dair karar tebliği, muhatabın adreste bulunmama nedeninin araştırılmaması ve komşusuna haber verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğundan öğrenme üzerine bu kararı 03.09.2007 tarihinde temyiz eden sanık A.. A..’ın temyiz isteminin yasal süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 28.06.2007 gün ve 2004/132 esas-2007/73 sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın istem gibi ONANMASINA,

2)-Sanık K.. A..’ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek, bu sanık elektrik enerjisi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında, sanık K.. A..’ın doğum tarihinin 24.08.1967 yerine 20.03.1978 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık A.. A.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,