Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/19914 K.2010/29724

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; sanık ve müdafiinin yüzüne katılanın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın “temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı hususu ile başvuru şekli” açıkça belirtilmediğinden, 08.02.2008 tarihinde tebliğ edilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 26.03.2008 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde,

1-765 sayılı TCK.nun 191/son maddesine uyan sair tehdit suçu için yasada öngörülen cezanın miktarve türüne göre sanık hakkında yüklenen suçtan verilen beraat hükmünün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesinin 2.bendi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;