Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/19966 K.2012/8064

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Olayla ilgili bilgi ve görgüleri olduğu anlaşılan ve soruşturma aşamasında ifadeleri alınan tanıklar O. K. M. K.ve M. K.' nin tanık sıfatıyla ifadeleri alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih, 2008/2-149 esas, 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 5237 Sayılı TCK'nun 50/1, 52/1. maddelerine göre hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesine ve aynı yasanın 51/1.maddesine göre ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden, 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 7.fıkrasına hatalı anlam verilerek; adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında “hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verildiğinden” biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,