Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/20166 K.2012/9748

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Zonguldak 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.11.2006 tarih ve 2006/257-452 sayılı mahkumiyet kararındaki 5237 Sayılı TCK.nun 86/2-3a ve 52.maddeleri uyarınca hükmolunan 140 TL adli para cezasından ibaret hükümlülüğünün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden belirtilen karar esas alınmak suretiyle sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 58/6-7 ve 5275 Sayılı Kanunun 108/4.maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,