Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/20260 K.2012/710

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurumun zararını gidermediğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı C.M.K.’nın 231/6. maddesinin (c). Bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinden önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek, cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmişteki hali, şahsi ve sosyal durumlarını değerlendiren ve 5237 Sayılı T.C.K.’nın 51.maddesinde yer verilmeyen gerekçelerle cezanın ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 Sayılı T.C.K.’nın 53/1.maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle kararda gösterilen 53/1-b.maddesi ile birlikte diğer hak yoksunluklarının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Abonesiz ve sayaçsız kaçak elektrik kullandığı belirlenen sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı T.C.K.’nın 491/ilk. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve bu maddenin 5237 Sayılı T.C.K.’nın 142/1-f.maddesine göre açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden, denetime elverişli olacak şekilde lehe yasa karşılaştırması da yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,