Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/21086 K.2012/9938

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, hastaneden döndükten sonra katılanın mutfaktaki eşyalarını aldığını ve zarar verdiğini farketmesi üzerine hakaret içeren mesajı gönderdiğini savunması karşısında; eylemin katılandan kaynaklanan haksız bir fiile tepki olarak işlenip işlenmediği yöntemince irdelenip, sanık hakkında TCK' nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın maddi tazminat istemi bulunmadığı gibi hakaret suçu nedeniyle dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “sanığın katılanın uğramış olduğu maddi ya da manevi zararı karşıladığına ilişkin delil bulunmadığı...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,