Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/21402 K.2012/2931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 Sayılı TCK.nın 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz, şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 Sayılı kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’ nın 125/1-4 maddeleri uyarınca alt sınırdan ceza verilmesi halinde 105 gün karşılığı 2100 YTL adli para cezası verilmesi gerektiği gerekçesiyle, 765 sayılı TCK' nın lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın adli sicil kaydına esas ilamların silinme şartları gerçekleştiğinden engel oluşturmadıkları gözetilerek.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; sabıkalı geçmişi gerekçe gösterilerek hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,