Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/21453 K.2010/29220

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Gerekçeli kararda, iddia makamının esas hakkında görüşünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34/1. ve 230/1-a maddelerine aykırı davranılması,

2)-765 Sayılı TCK hükümleri lehine kabul edilerek hakkında bu kanun hükümlerine göre mahkumiyet hükmü kurulan sanığın geçmişteki halini ve suç işleme hususundaki eğilimlerini içeren yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)- Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunan ve suçun işlenmesiyle katılan kurumun uğradığı zararı tazmin suretiyle tamamen gideren sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarının göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden sanığın pişman olduğuna ve yeniden suç işlemeyeceğine kanaat gelmediği ve yasal şartları oluşmadığı şeklindeki soyut gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,