Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/22038 K.2010/30288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriği ve oluşa göre, sanığın şikayetçi U.. A..’a karşı yaralama eyleminin vasıflandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre sanığın şikayetçileri hakaret ve tehdit ettiğine dair iddia dışında kanıt bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, şikayetçilerin kiracı olarak oturdukları konutun sahibi olması karşısında, kapının zorlanarak kırılması olayında zararın ne şekilde oluştuğu ve giderildiği açıklığa kavuşturulmadan mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmeden 53/1. maddesinde belirtilen hakların tamamından hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4-Kabul ve uygulamaya göre de, sanığın tek bir fiille birden fazla şikayetçiye hakaretten dolayı TCK’nun 125/1 ve 43/2. maddeleri uyarınca bir kez cezalandırılması yerine her bir şikayetçiye hakaretten ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,