Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/22880 K.2012/12947

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, üzerine atılı hakaret suçunu soruşturma evresindeki 22/12/2007 tarihli ifadesinde ikrar etmesi ve olay anında hazır bulunan tanık Y.. G..'in hem soruşturma, hem de kovuşturma evrelerindeki ifadelerinde bu hususu doğrulaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/04/2007 tarih ve 2006/754 Esas - 2007/255 Karar sayılı ilamıyla trafik güvenliğini tehlikeye düşürme suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacaği gözetilmeden, 5237 Sayılı TCK.nun 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetin adli para cezasına ilişkin olması karşısında, 5237 Sayılı TCK.nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılırken, 51/1-b bendine göre sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığın dikkate alınması gerekirken, “sanığın önceden mahkumiyeti bulunması nedeniyle suça eğilimli kişiliği dikkate alınarak” sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaate ulaşılamadığı gerekçesiyle sanık hakkında, 51 inci maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,