Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23235 K.2012/13142

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Olayın görgü şahidi oldukları anlaşılan 16/07/2007 günlü tutanağı düzenleyen kolluk görevlileri tanık olarak dinlenmeden eksik araştırma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- Özel tahrik indirim maddesi olan 5237 sayılı TCK. nun 129. maddesi yerine, aynı kanunun 29. maddesi ile sanığın cezasından indirim yapılması,

b- 5237 sayılı TCK. nun 50/1.d madde ve fıkrasında yer alan “ bir katına kadar “ ibaresinin hükmedilen ceza miktarı kadar anlamına geldiği halde sanığa hakaret suçundan verilen 1 ay 13 gün hapis cezasının aynı madde ve fıkra uyarınca 2 ay süre ile internet kafelere ve eğlence amaçlı oyun salonlarına gitmekten yasaklanması seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

c- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin dosyaya yansıyan bir zararının belirlenemediği halde, “sanığın mağdurun zararını gidermemesi ” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,