Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23489 K.2012/18526

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılanlar tarafından kendileri aleyhine İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2004/430 esas sayılı maddi ve manevi tazminat davasında dinlenen tanık beyanlarına karşı 14.12.2005 tarihli mahkemeye sundukları dilekçede yer alan, “…davacıların ve tanıkların maddi menfaat ortak paydasında buluştukları bu noktadan yalanlar ile Türk adaletini kandırmak bu kadar kolay mı? ...Büyük rant elde etmek için iki üç yalancı şahitler ile desteği olmayan yalan zorla ezberletilmiş ifadeler ile Türk adaletinin güvenirliğini kimse zedeleyemez, …bu ne sahtekarlıktır,

…yalan beyanları ve yalan yazılı beyanları ile belediye görevlilerini kendi işlerine alet etmişlerdir…” şeklindeki sözlerinin iddia ve savunma kapsamını aşan, katılanların kişilik haklarına haksız saldırı oluşturan ve küçük düşürücü nitelikte bulunduğu, davanın yazgısını belirlemede zorunlu olmadığı, savunmaya yarar sağlamadığı gözetilmeden dilekçedeki sözlerin cevap hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,