KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/24993 E., 2012/18028 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2012
- Tebliğname No
- 2 - 2009/19349
- Mahkemesi
- Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/05/2008
- Numarası
- 2007/468 (E) ve 2008/174 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı kanunun 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.
Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6. maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak
1- Hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CYY'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,
2- Hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 3 ay 15 gün yerine 3 ay 23 güne hükmedilerek fazla ceza tayini,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/24993, K. 2012/18028, 2 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama