Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/25139 K.2012/13821

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kiracısı olan katılana karşı, işyerinin kilidini kırmak suretiyle içeri girip, kilidini değiştirdikten sora “burayı ben kapattım sen gir de göreyim” diyerek tehdit etmek suretiyle cebir ve tehdit kullanarak işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılan olayda; katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde işyerini 15.03.2005 tarihinde 5 yıllığına kiraladığını ancak kira sözleşmesi yapmadıklarını, sabah işyerini açmak üzere geldiğinde sanığın kilidi değiştirdiğini farkederek, nedenini sormak üzere sanığın yanına gittiği sırada kendisini tehdit ettiğini iddia etmesi,

sanığın ise tutanağa konu işyerini kendisinin işlettiğini, katılanın ise yanında işçi olarak çalıştığını savunması, vergi kaydı ile diğer kayıt ve ruhsatların sanığın adına olmasına rağmen, duruşmada dinlenen tanıklar Ç. İ., M.A.M. G., A. A., H. K., L. Ç., İ. B., M.E., C. D. ve O.

Ç.' nın işyerini katılanın kiraladığını ve işlettiğini söylemeleri, sanığın da işyerine girmediğine dair bir savunması bulunmadığının anlaşılması karşısında; tehdit sözlerinin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu işlendikten sonra söylendiğinin iddia edilmesi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurunu oluşturmadığı,

bu nedenle ayrıca değerlendirilerek bu suçtan da hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise iddiayı destekleyen tanık ifadelerine neden itibar edilmediği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,