Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/26550 K.2012/15182

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanlara duruşma salonunda alenen hakaret etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın üzerine atılı hakaret suçunu iki kişiye karşı tek bir fiil ile işlemiş olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden iki ayrı mahkumiyet hükmünün kurulması,

2- Sanığın üzerine atılı hakaret suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerine göre uzlaştırma kapsamındaki suçlardan olması karşısında sanığa uzlaşma teklifinde bulunulmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

3- “Sanığın duruşmalardaki iyi hal ve tavrı içinde bulunduğu, sanığın geçmişteki hali, verilen cezanın ertelenmesi halinde aynı mahiyette başkaca bir suç işlemeyeceği yolunda mahkememizde oluşan vicdani kanaat” gerekçeleriyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. ve 51. maddelerinin uygulanmasına karar verilirken, diğer yönden “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılamamış olması nedeniyle” sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nınn 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,