Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/27175 K.2010/31485

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Uyarlama yargılaması sırasında karşılaştırma yapılırken, daha önce 28.02.2005 tarihinde 765 sayılı TCK hükümlerine göre kurulan mahkumiyet hükmü kesinleştiğinden, 765 sayılı TCK uyarınca eski kesinleşen hükümden farklı hüküm kurulamayacağının ve uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmayacağının gözetilmemesi suretiyle daha önce sanığa 765 sayılı TCK. uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği halde bu kez aynı yasa lehe kabul edilerek 3 ay 10 gün hapis cezası verilmesi,

2-5237 Sayılı TCK.nun 7.ve 5252 Sayılı Kanunun 9.maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 ve 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesi uyarınca uygulanacak temel ceza gösterilip her iki yasa uyarınca ayrı ayrı cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden,soyut olarak 5237 sayılı yasa uyarınca alt sınırdan ceza verilse bile 765 sayılı TCK.nun sanık lehine olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan ve sebepleri açıklanmadan önceden sabıkası bulunmayan sanık hakkında, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı belirtilmekle yetinilerek 5271 sayılı CMK.nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230/1. maddesine aykırı davranılması,