Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/27796 K.2012/15553

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın hakaret eylemini haksız bir fiile tepki olarak işlediğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129/1 maddesinin uygulanması gerektiği halde, genel haksız tahrik maddesi olan ve hakaret suçlarında uygulanması mümkün olmayan aynı Yasanın 29. maddesini uygulanması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanların bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararlarının da belirlenemediği halde, sabıkası bulunmayan sanık hakkında “sanığın suçun işlenmesiyle katılanların uğradığı zararın giderilmemesi” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,