Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/2790 K.2012/206

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan-sanık Neşe müdafinin sanıklar Salim ve Ümit'in hakaret suçundan beraatine ve Sanıklar Emine ve Neşe hakkındaki TCK 129/3 maddesi uyarınca verilen veza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan sanık Neşe müdafinin sanıklar Salim, Emine, Ümit ve Neşe hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, eylemin mağdurlarının maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, müştekilerin sanıklara yüklenen kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması ve sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin olmaması karşısında; sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri

hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken karşılıklı zararların giderilmediği gerekçesi ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ,