Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/28478 K.2010/26911

Müessir fiil suçundan sanık G.. Ö..'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesi uyarınca 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2007 tarihli ve 2006/384 esas, 2007/214 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.07.2010 gün ve 2010/8498/46118 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2010 gün ve 2010/180455 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın üzerine atılı müessir fiil suçundan 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 21/10/2004 tarihi itibarıyla 440,00 yeni Türk lirası adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Sanığın eylemi yönünden 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesinin uygulanmasının daha lehe olacağı kabul edilerek, anılan madde gereğince seçimlik cezalardan para cezasının asgarî haddinden karar verilmek suretiyle temel cezanın 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmiş ise de, para cezasının seçimi hâlinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinin sanık lehine olacağının dikkate alınmamasında

3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK. nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-(1) ve (2) nolu kanun yararına bozma istemleri nedeniyle incelemede;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmeyip, "suçun önemi, işlendiği yer ve zaman" şeklinde gerekçe gösterilmesi ve takdire dayanıldığının da belirtilmesi karşısında, mahkemece belirlenen cezanın, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden ve alt sınırdan uzaklaşılarak kurulan hükümde 765 sayılı yasanın lehe olduğu mahkemece kabul edildiğinden, (ANKARA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2007 gün ve 2006/384, 2007/214 sayılı kararına yönelik yerinde görülmeyen (1) ve (2) nolu kanun yarına bozma istemlerinin REDDİNE,

2-(3) nolu kanun yararına bozma istemine gelince;

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ANKARA) 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 28.03.2007 gün