Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/28630 K.2011/1465

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, mala zarar verme ve sarhoşluk suçlarından mahkumiyetine dair 27.03.2003 tarihli ilamın kesinleşmesinden sonra, Cumhuriyet Başsavcılığının 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/1.maddesi gereğince uyarlama istemi üzerine, 04.09.2006 tarihli ek karar ile sarhoşluk suçundan 2 ay hafif hapis cezasının ortadan kaldırılmasına karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2006 tarihli istemi üzerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ise, 10.03.2008 tarih, 2008/36 değişik iş sayılı karar ile geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin 5237 sayılı TCK’ na göre lehe olduğu bu nedenle bu suçlar yönünden kurulan hükümlerin bütün yönleri ile korunmasına,

mala zarar verme suçunun ise uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle bu suçtan hükmolunan cezanın infazının durdurulmasına ve değerlendirme yapılmak üzere duruşma açılmasına karar verildiği ve mala zarar verme suçu ile ilgili olarak da duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda, 15.05.2008 tarih, 2000/188 esas, 2003/408 karar sayılı ek karar ile uzlaşma nedeniyle mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına, 27.03.2003 tarihli kararın diğer unsurlarının aynen korunmasına karar verildiği, diğer taraftan Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2008 tarihli istemi üzerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 16.05.2008 tarih,

2008/82 değişik iş sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, bu aşamadan sonra hükümlü müdafiinin 18.06.2008 havale tarihli dilekçe ile 27.03.2003 tarihli kararın diğer unsurlarının aynen korunmasına ilişkin 15.05.2008 tarih, 2000/188 esas, 2003/408 karar sayılı uyarlama kararına itiraz ettiği ve yine 18.06.2008 havale tarihli başka bir dilekçe ile de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 16.05.2008, 2008/82 değişik iş sayılı kararına itiraz ettiği, hükümlü müdafiinin her iki itirazının Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.08.2008 tarih,

2008/467 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirilerek, KDZ.

Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 16.05.2008 tarih, 2008/82 değişik iş sayılı kararının incelenerek, lehe yasa değerlendirilmesine ilişkin ek kararın kesinleştirilmesinden sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bu karara yönelik itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verildiği, hükümlü müdafiinin diğer dilekçesinin ise 15.05.2008 ve 10.03.2008 tarihli uyarlama isteminin reddine dair kararlara yönelik olduğu ve bu kararların da temyiz yasa yoluna tabi olduğu belirtilerek,

bu kararlar yönünden dosyanın Yargıtay’ a gönderilmesi için mahkemesine iade edilmesine karar verilmesi üzerine, 17.11.2008 tarih, 20087/667 değişik iş sayılı karar ile infazın geri bırakılmasına karar verilerek, dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmakla;

Kesinleşen hükümler ile ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığının istemi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilen, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve tehdit suçlarından 27.03.2003 tarihli hükmün bütün unsurlarıyla korunmasına ve infazlarının devamına dair 10.03.2008 tarih, 2008/36 değişik iş sayılı kararının temyize tabi bir karar olduğu ve bu kararın taraflara tebliğ edilerek kesinleştirilmediği ve geçerliliğini devam ettirirken, mala zarar verme suçu ile ilgili olarak duruşma açılarak verilen 15.05.2008 tarih, 2000/188 esas sayılı ek kararda,

geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve tehdit suçlarına ilişkin olarak verilen “27.03.2003 tarihli kararın diğer unsurlarının aynen korunmasına” dair bölümün hukuki değerden yoksun olduğu ve hükümlü müdafiinin, öğrenme üzerine verdiği 18.06.2008 tarihli diğer dilekçesinin, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve tehdit suçlarından uyarlama isteminin reddi niteliğindeki 10.03.2008 tarih, 2008/36 değişik iş sayılı temyiz yasa yoluna tabi karara yönelik olduğu ve 5271 sayılı CMK. nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından,

hükümlü müdafiinin dilekçesinin 10.03.2008 tarih, 2008/36 değişik iş sayılı karara yönelik temyiz istemi niteliğinde olduğu ve 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrasının, "Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkumiyet kararları hakkında, lehe kanun hükümleri,

hükmü veren mahkemece 13.12.2004 tarihli ve 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ila 101.maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98. maddesine göre,

5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına dair değerlendirmeye ilişkin kararların ise itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle bu konuda mahkemesince ayrıca bir karar verilmesi mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelenmesinde;

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/1.maddesine göre, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak Türk Ceza Kanununun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, duruşma yapılmaksızın da karar verilebilir.Aynı kanunun 9/3.maddesine göre de, lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.

Bu düzenlemelerden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 2005/3-162-173 sayılı kararından anlaşılacağı üzere kesin yargı haline gelmiş bir hükümde değişiklik yargılaması yapılması, önceki hükümde sabit kabul edilen olaya her iki yasanın tüm hükümleri birbirine karıştırılmaksızın uygulanmak suretiyle ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesini ve bunların karşılaştırılmasını gerektirir.

Sonraki yasa suçun unsurlarını veya özel hallerini değiştiriyorsa veya cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi ya da artırım veya indirim nedenlerinin değerlendirilmesi gerekiyorsa, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılması zorunlu ise, duruşma açılmak suretiyle, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’ nın 253. maddesi uyarınca;

hükümlüye atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşmaya tabi suçlardan sayıldığı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK’ nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerine girişilmesi ve ulaşılacak sonuca göre hükümlünün hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle de, anılan 765 sayılı Yasa ve 5237 sayılı Yasa’nın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle ulaşılan sonuç cezalar birbiriyle karşılaştırılarak lehe olan Yasanın belirlenmesinin gerekmesi karşısında;

incelemenin duruşma açılarak yapılması yerine, evrak üzerinde yazılı biçimde karar verilmesi,